TÜKENDİ
Bana bakin! Yüzüme bakin! Iyice egilin yüzüme! Bu çiziklerle dolu paçavra surata odaklanin! Her çizikte binleri, onbinleri, yüzbinleri kararmis ruhlari mahpus! Tepeme inen her nasirli yumruk, vücuduma vurulan her kanli darbe, ayaklarima atilan her pranga köklerimi besliyor, topraga daha da perçinliyor beni! Zamanin ve acilarin ortak oldugu suratimda açilan her kirisiklik, beni daha da istahlandiriyor. Eyy bu satirlarda seyahat eden! Egil ve gözlerimden fiskiranlara bak! Hürlük coskusuyla yogrulmus gözlerime bak çünkü “Gözlerim sözlerimdir.“ Eyy seyahatkar! Ben! Iste ben! Iste karsinda duran bu kadim, bu soylu, bu yilmaz deli Dumrul! Ben; ’kutsal dag’in çiplagi!’ Burdayim ! (Arka Kapak)