Kur'an'da Ezdad

Her dil, bünyesinde, içinde gelistigi kültür sahasinin tecrübe mirasini saklar. Ilâhî vahyin son halkasini olusturan Kur’ân da, nâzil oldugu dönemin ilk muhâtaplarinin dilini bir iletisim araci olarak kullanmistir. Bu baglamda hitâp ve mesajlarini dilsel bir zemin üzerinden muhâtaplarina ulastiran Kur’an’in anlasilmasi ve yorumlanmasinda kullandigi dilin özelliklerine vâkif olmak bir hayli önem arzetmektedir.Birçok dilde oldugu gibi Arap dilinin de kendisine has birtakim dilsel olgulari var olup, geçmiste ve günümüzde arastirmacilari sözkonusu konulari incelemeye sevketmistir. Bu baglamda Arap dilinin diger dillerden farkli kendine has olan dilsel olgularindan bir tanesi de ezdâd olgusudur. Bir lafzin iki zit anlama delâlet etmesi anlamina gelen ezdâd, Arap dilinde bariz bir sekilde yer alarak yansimalari Kur'an'a kadar uzanmis, bu çerçevede konuyla ilgili birçok amelî ve nazarî arastirma yapilmistir.