TÜKENDİ
Onu izliyorum. Günes, neredeyse batmak üzere. Denizin kehribar rengi, parlakligini kaybetmis mat gümüse dönüsüyor. O, sahilde dizüstü çökmüs hiç durmadan önüne avuç avuç kum tepeliyor.Kiyida en sevilen yüzme yeri bu koy. Kaldigim motel denize sifir. Denizde kimse kalmamis. Gündüzün kalabaligindan eser yok. Acaba ne gömüyor ki? Oyun olmadigi kesin. Çünkü oyun oynamayacak kadar yetiskin biri.Ileriki balikçi lokantasinda yine o feryat sarki. Alistim artik, raha siz olmuyorum. Üstelik sevmeye de basladim. Ara ara burnuma iyot kokusuyla karisik zakkum kokusu geliyor. Karanlik iyice çöktü. Onu artik göremiyorum. Balkondan odaya geçiyorum.Gözüm sabah isigini alinca uyaniyorum. Balkona çikip denize b kiyorum. O da ne! Dedikleri dogruymus demek. Bahsettikleri adam bu olmali. Kumdan saheserler yapan. Basini kumdan kadinin çiplak gögsüne yaslamis sefkatle yatiyor