Kozmosta Yerlilik Evlerimizi Kaybediyoruz.

Kapitalizm reel bir sey ve bu reeli en çok kadinlar hayatta tutuyor. Kadin artik “ev”in disinda ariyor konumunu. Hizmet sektöründe çalisiyor, maas aliyor. Aldigi maasi kiyafet harcamalari, çocugun bakicisi, yol masrafi ile yeniden kapitalizmin çarkini döndürecek sekilde tüketiyor. Ev’den baslamak bir çözüm gibi de görünmüyor; çünkü ve, ne olursa olsun yine de “birey Müslümanligi” ile sinirli kaliyor. Yerlilik ile toplumsal tavira yönelmemiz bunun için. Ev’ler ile çogalmis Müslümanca bir toplumsalliktan bahsediyoruz. Bu aslinda kadin’i kaybettigimiz anlamina da geliyor. Yerli olmaya yapilan vurgunun simdilik bir sey degistirmeyecegini bilmekle beraber; Bati’nin maddiligini almaya matuf yüz küsur senelik çabanin ideolojik söylemlerle yürütülüp bizi bu açamaza getirdigini görmek, benim de söz’ümü söylemek konusunda umutvar kiliyor. Bu sözü söylemeliyim, bu söz büyümeli. Insanlik yeniden evler ve mahalleler içinden çikabilir.