Agaçtan düsmüs hissi veren Dünya’nin neresindeduruyordu?Aniden bacaga saplanan krampLamba bile aydinliktiKar bile bembeyazBir zamanlar tenezzül edip bakmadigi günbatimininhasretinden yanip tutusur bir haldeParmagini uzatinca sahte bir baloncuk gibi sönecek olanzamana bakti.Kirpigine batan zamanin suçuydu hepsiTren camlari agliyor.