Kore'deki Ayak İzleri

Önce bir adim atti Jülide, Kore sokaklarinda. Ardindan aldigi derin nefesi birakti havaya. Ve en sonunda bir damla gözyasi karisti topraga.
Jülide sessizce gökyüzüne bakti ve fisildadi: Beni sakin unutma Kore. Unutamayasin diye tüm izlerimi biraktim sana...

Geride çok sey birakmisti Jülide, attigi her adimda. Mesela dogarken annesini birakmisti, hatirlamayi bile basaramadigi bir hastane odasinda. Biraz daha büyüyüp hastalandiginda nesesini birakmisti bu sefer, hatirlamayi bile istemedigi bir baska hastane odasinda. En büyük kaybi saçlariydi Jülide'nin, saklamayi bile akil edemeyecek kadar aci içinde gidisini izledigi. Nesesini ariyordu dünya üzerinde. Her saniye yaninda tasiyordu korkularini ve bir de Kore'ye gitme hayalini. Jülide mutluluga ayirdi son adimlarini ve Kore'de kavustugu hayatinin aski Seo'nun içinde birakti izlerini.

Kore'deki Ayak Izleri hayata simsiki tutunanlarin hikâyesi. Tutkuyla hayallerine baglananlarin, asla pes etmeyenlerin hikâyesi. Savasanlarin ve daima kazananlarin...
Hiç vazgeçmeyenlerin... Jülide'nin hikâyesi Kore'deki Ayak Izleri. Biraz benim... Biraz senin...
Ve umudunu hiç kaybetmeyenlerin...