TÜKENDİ
“Bu kalem bugün biraz tanidik, çokça yabanci elime. Simdi yine elimde pihtilasti imge. Kalem, yaziyor sonsuz bir mana. Kanayan benim. Fani olan ben, anilarda biriken. Önce saçlarima girdi seneler. Kanayan ben. Bugün her sey, kan revan içinde. Insan, hem “kendinde bir sey”mis. Hem de “kendini asan bir sey.” Soru: Bu “sey” dedigimiz sey, acaba nasil bir sey? Cevap: Cevap yok. Hayat, hayat ve hayat. Var olan hayat midir yoksa sürekli yaratmak midir? Soru: Hayatiniz boyunca kaç kere öldünüz? Öneri: Sakin, ölmeden ölmeyiniz.”