Kopaseke

ESKI ZAMAN

Aksam olurdu her gün
Aksam
Dag sürgünü dilim
Tarardi geçmisini ne aradigini bilmeden
Sen gelince dolacak tarifsiz bir bosluktu
Suramda duran
Dogurgan ugultularla yoklardi sorular
Bilemezdim diyecegimi
Solgun bir közü avuçlar sunardim
Engerek isligiyla üstüme kapanan dünya
Bir tuhaflikti dedim ya
Evine kosardi herkes gün aksama varinca
Ben kendime
Kayboldugum ormanda
Rüzgara direnirken çiplakligim
Senden önce