Köklere Yolculuk İki Cilt Bir Arada

Brukiler 1600 yillarinda Cizira Botan’da yasarken, bir olay üzerine oradan ayrilip Karacadag’a gelir. Bu yillar düzenin bozuldugu, Osmanli’nin düsüse geçtigi yillardir. Karacadag’da kara kil çadirlarinda mutlu bir yasam sürerlerken misafir ettikleri bir Osmanli müfrezesiyle yasadiklari beklenmedik bir olay üzerine göç etmek zorunda kalirlar. Bunun üzerine çadirlar çözülür, denkler yapilir ve yola koyulurlar. Mesakkatli, amansiz ve ölümcül bir göçün ardindan Aralik’in Dil Bölgesi’ne gelen Brukilerin reisi Semdin Bey burada ölünce, asiret iki kola ayrilir. Kollardan biri Iran’a dogru giderken digeri Kafkaslara (Erivan civarina) dogru gider. Elegez Daglari’nin yamaçlarindaki yüksek yaylalarda dogayla iç içe bir yasam tuttururlar, aradan epey zaman geçer, olaylar, gelgitler yasanir.

1917 yilinin sonbaharinda, Lenin Rusya’da devrim yapar. Bir taraftan devrimin insasinin getirdigi cerahatler, öbür tarafta Kazak isyanlari ve Ermenilerle yasadiklari sorunlar nedeniyle Kafkas Brukileri tekrar anayurda dönme karari alir. Böylece, asiretin okuyan tek gencini arkada birakarak mecburen yeniden yollara düserler. Dönüs yolunda bir kismi Igdir, Kars, Agri’da kalirken, göçün koçbasi gelip Van ve havalisine yerlesir. Derken Iran Brukileri de Ermenilerden arindirilmis bu topraklara, akrabalarinin yanina geri dönüp Muradiye kazasi ve civarina yerlesirler. Bu kez de Türkiye’deki yeni rejimle bazi sorunlar yasanir. Burada yasanan olaylar onlari yine geldikleri yerlere gitmeye zorlar.

Bu roman gidis ve dönüs esnasinda yasanan amansiz göç ve kaçi, kovalamacalari, asklari, acilari, sevinçleri ve kederli yasamlari anlatirken arka plandaki tarihi gelismelere de ayna tutmaktadir. Ne yazik ki göç ve kaç hâlâ bu kadim topraklarda devam ediyor. Acilar gibi asklar da yasaniyor tabii. Karacadag’da baslayan Lerzan ve Serxan’in umarsiz aski gibi... Ve yillar yillar sonra Rusya’da baslayip Türkiye’de biten Kinyas ile Victoria’nin aski gibi…