Koca Ayı İlkbaharı Arıyor

Tekir’In bir yavrusu olmustu. Adini Karagölge koydular. Karagölge yaramazliklaryla annesini biktirmisti. Yine bir gün, komsularin sütünü izinsiz içti. Annesi kizinca Karagölge evden kaçti. Yolda kendi kendine söyleniyordu:
- Biktim annemin bana karismasindan. Ben büyüdüm. Kimseye ihtiyacim yok. Artik kendi hayatimi yasayacagim. Kimse bana karisamayacak.
Bu sekilde söylenerek ormana geldi. Ormana girer girmez bir ses duydu:
(Kitabin Içinden)