TÜKENDİ
Klinik de bugün içlerinde yasadigimiz diger kurumlar gibi 'bir dizi tibbî, yasal, dinsel, etik ve siyasal pratiklerin, karmasik kültürel formasyonun sasirtici gelisimlerinin ürünüdür'. Klinik bir kurum olarak 'Tanrinin yarattigi' insan bedenine müdahale yetkisi verilen, hasarlari, bozukluklari onaran, hastaliklari iyilestiren hekimlerin ve tibbin mâbedidir. Tabiî hastanin da tamamen klinik yasalarina ve isleyis tekniklerine teslim oldugu yerdir. Klinik, insan bedeni mühendisliginin muazzam bir deney, ögrenim ve bilgi biriktirme mekânidir.
Tip, daha insanligin safaginda, her bir kibirli inançtan önce, her sistemden önce, kendi bütünlügünde, insan bedenindeki istirapla, bu istirabi hafifleten sey arasindaki dolaysiz iliski sürecinin kendisiydi.
Klinik ise, tip tarihindeki bütün olgulari ve tibbî zamani (vakalar bilgisinin birikimleri) birbirine baglayarak modern tibbin 18. yüzyil sonundaki dogumuna neden olmustu.
Klinik, henüz bilinmeyen bir hakikati kesfetmeye yarayan bir araç degildir; daha önce ulasilan bir hakikati düzenlenmenin ve onu sistematik olarak ortaya çikmak üzere sergilemenin belli bir yoludur.
Kurum olarak klinik, kuruldugu ve düzenlendigi biçimiyle, önceden beri var olan tibbî bilgi formlarindan türemistir; tibbî bilgide kendi gücüyle genel bir degisiklige yol açamaz, kendi kendine yeni nesneler kesfedemez, yeni kavramlar olusturamaz ve tibbî bakisi baska türlü düzenleyemez. Tibbî söylemin belli bir biçimini gelistirir ve düzenler, ama yeni bir söylemler ve uygulamalar bütünü icât edemez. Klinik, zorunlu olarak birlesmis olan iki nüfuz alanini kapsar: Hastanenin nüfuz alani ve ögretimin nüfuz alani. Tibbî deneyin konusunun kolektif yapisi; hastane alaninin kolektif karakteri: Klinik bu iki bütünlügün bulusma noktasinda yerlesmistir."
-
Tip, daha insanligin safaginda, her bir kibirli inançtan önce, her sistemden önce, kendi bütünlügünde, insan bedenindeki istirapla, bu istirabi hafifleten sey arasindaki dolaysiz iliski sürecinin kendisiydi.
Klinik ise, tip tarihindeki bütün olgulari ve tibbî zamani (vakalar bilgisinin birikimleri) birbirine baglayarak modern tibbin 18. yüzyil sonundaki dogumuna neden olmustu.
Klinik, henüz bilinmeyen bir hakikati kesfetmeye yarayan bir araç degildir; daha önce ulasilan bir hakikati düzenlenmenin ve onu sistematik olarak ortaya çikmak üzere sergilemenin belli bir yoludur.
Kurum olarak klinik, kuruldugu ve düzenlendigi biçimiyle, önceden beri var olan tibbî bilgi formlarindan türemistir; tibbî bilgide kendi gücüyle genel bir degisiklige yol açamaz, kendi kendine yeni nesneler kesfedemez, yeni kavramlar olusturamaz ve tibbî bakisi baska türlü düzenleyemez. Tibbî söylemin belli bir biçimini gelistirir ve düzenler, ama yeni bir söylemler ve uygulamalar bütünü icât edemez. Klinik, zorunlu olarak birlesmis olan iki nüfuz alanini kapsar: Hastanenin nüfuz alani ve ögretimin nüfuz alani. Tibbî deneyin konusunun kolektif yapisi; hastane alaninin kolektif karakteri: Klinik bu iki bütünlügün bulusma noktasinda yerlesmistir."
-