Klasik Türk Edebiyatında Lokman Hekim

Ahmed agzindan isit cânâ cemâlün vasfini
Dinlemek hostur kisi Lokman dilinden hikmeti
Ahmet Pasa

Leblerinden gel ilâc eyle bu dem ben dil-hasteye
Bilürem ki okumisdur hikmet-i Lokman ile
Muhibbî

Mürdeye cânlar virür bimâra sihhat lebleri
Hikmet-i Lokman u icâz-i Mesîhâ bundadur
Bâkî

Gelse Lokman âleme bulmaz illet-i aska devâ
Yâre varsa sînede açma tabîbâ yâre aç
Tevhide Hanim

Dil lebinden sorsa esrâr-i dehânindir gören
Bir delü Lokman’a hikmetden sual itmek diler
Hayretî

Anlamaz derdün senün Lokman olursa ey gönül
Sol ki derd-i isk-i dil-dâr ile bîmâr olmadi
Zâtî

Keremin var ola derd-i dili bir hâle kodun
Olsa Lokman idemez çâre vü timâr felek
Seref Hanim

Hikmet ile bulsa ger Lokmân zafer
Hasret ile câni kilmazdi sefer
Mihrî Hatun