Savasmak için o kadar çok yatirim yapiyorlar ki! Hiç savas olmamasi için ayni oranda emek harcanmamasi ne aci! Bu mantigin bizi getirdigi nokta iste su an yasanilanlar. Belki de saldirma isteginin asla dogmamasi için çözüm üretmenin zamani gelmistir artik.
Geçmisten ders almanin zamani gelmistir. Yok etmenin bir çözüm olmadiginin görülmesinin zamani gelmistir. Savas tarihine baktigimizda genelde neden farkli dünya görüsleri, ama çogunlukla degerli yer alti ve yer üstü kaynaklarini ele geçirme arzusu olmamis mi hep? Peki, ya bir çözüm varsa ve bize çokta uzakta degilse... Herkesin iyi durumda olabilecegi ve kaynaklarin sinirsiz oldugu bir gelecek çok uzakta degilse, hatta gözümüzün önünde duruyorsa… Yani, insanlar dünya dedigimiz sinirli yerde yasamak zorunda olduklari için ve dünya artik bize yetmedigi için savasip durmuyor mu? Peki ya yüzyillar boyunca savaslara ayrilan maddi ve manevi gücü evreni kesfetmeye devam etmek için kullansaydik.
Asteroit madenciligi bile bir çok sorunsalin ortadan kalkmasina sebep olabilirdi. Bütün insanlik bir olsaydi, varini yogunu bu isler için harcasaydi su an gerçekten bir çözüm bulunamamis olur muydu? Su an gerçekten savaslar sürüyor olur muydu? Aslinda insanligin sonunu getiren ve onlari birer vahsiye çeviren, bu kadar acimasiz kilan bu cehalet degilse baska ne olabilir?
Hâlâ geç degil! Hâlâ çare bir yerlerde bizim onu bulmamizi bekliyor. Sayisi bile tahmin edilemeyen gezegenle dolu bir evrende yasiyoruz ve bizimkinin tek yasam alani oldugunu düsünerek birbirimizi yiyip bitiriyoruz. Bu sekilde davranarak gezegenimizi de bitiriyoruz.
Hâlâ geç degilken, hâlâ bir sansimiz varken, gidisati tedavi edebiliriz!
Hatta belki bu kez insan olmayi bile basarabiliriz!
Geçmisten ders almanin zamani gelmistir. Yok etmenin bir çözüm olmadiginin görülmesinin zamani gelmistir. Savas tarihine baktigimizda genelde neden farkli dünya görüsleri, ama çogunlukla degerli yer alti ve yer üstü kaynaklarini ele geçirme arzusu olmamis mi hep? Peki, ya bir çözüm varsa ve bize çokta uzakta degilse... Herkesin iyi durumda olabilecegi ve kaynaklarin sinirsiz oldugu bir gelecek çok uzakta degilse, hatta gözümüzün önünde duruyorsa… Yani, insanlar dünya dedigimiz sinirli yerde yasamak zorunda olduklari için ve dünya artik bize yetmedigi için savasip durmuyor mu? Peki ya yüzyillar boyunca savaslara ayrilan maddi ve manevi gücü evreni kesfetmeye devam etmek için kullansaydik.
Asteroit madenciligi bile bir çok sorunsalin ortadan kalkmasina sebep olabilirdi. Bütün insanlik bir olsaydi, varini yogunu bu isler için harcasaydi su an gerçekten bir çözüm bulunamamis olur muydu? Su an gerçekten savaslar sürüyor olur muydu? Aslinda insanligin sonunu getiren ve onlari birer vahsiye çeviren, bu kadar acimasiz kilan bu cehalet degilse baska ne olabilir?
Hâlâ geç degil! Hâlâ çare bir yerlerde bizim onu bulmamizi bekliyor. Sayisi bile tahmin edilemeyen gezegenle dolu bir evrende yasiyoruz ve bizimkinin tek yasam alani oldugunu düsünerek birbirimizi yiyip bitiriyoruz. Bu sekilde davranarak gezegenimizi de bitiriyoruz.
Hâlâ geç degilken, hâlâ bir sansimiz varken, gidisati tedavi edebiliriz!
Hatta belki bu kez insan olmayi bile basarabiliriz!