TÜKENDİ
Safiî, Kitabü s-Sünen adli bu eserini belli basli hocalarindan aldigi rivayetlerle olusturmustur. Eserin aslinda 43 bölüm veya ara baslik bulunmaktadir. Genel bir bakisla eserin "Namaz," "Oruç," "Zekât," "Hac," "Hadler" ve "Cihad" gibi bölümlere ayrildigi söylenebilirse de bu konularla ilgili olmayan diger pek çok konunun da bu basliklar altinda zikredildigi görülür. Eserde yer verilen rivayetlerin 600'ü merfû ve muttasil, 37si mürsel, 17si mevkuf, 7si maktu, 2si muallak, 2si munkati*, 1’de mudaldir. Mürsel rivayetlerin 4'ü hariç digerleri bazi kaynaklarda mevsûl olarak tespit edilmistir. Kitapta yer verilen isnadlarin 169'unun "esahhu'l-esânîd" olarak nitelenen isnadlar olmasi, esere duyulan güveni artirmaktadir. Eserle ilgili dikkat çeken noktalardan biri, Safiî'nin mürsel olarak naklettigi rivayetleri ya o rivayetin öncesinde ya da sonrasinda muttasil olarak zikretmeye genellikle özen göstermis olmasidir ki bu, onun rivayet malzemesine asinaligini göstermektedir. Ikinci olarak Safiî, metni ayni olan ya da büyük oranda benzerlik arz eden rivayetler için birden fazla isnad/tarîk zikretmistir. Bu durumun hadisi kuvvetlendirdigi ve muâraza durumunda bir tercih sebebi olarak degerlendirilecegi açiktir. Sünen'in Safiî'nin fikhî düsüncesi açisindan da önemli bir metin olduguna süphe yoktur. Zira küsûf, akîka ve bazi kurbanliklarla ilgili rivayetlerde görülebilecegi üzere Safiî, konular hakkinda izahlarda bulunmakta ve kendi fikhi görüsünü belirtmektedir.