TÜKENDİ
Civaka me, civakeke bi simbêl e, nêr e. Jin di civakê de tenê weke “problem“ derdikevin pês. Edebiyata kurdî jî wisa ye. Berhemên nivîskarên jin pirr kêm in. Resmê edebiyata me jî resmekî bi simbêl e. Kirasê ku civakê, an jî mêr li jinê kiriye û dike zêde teng e. Avesta, bi rêza “Sahmaran“ li hember vî resmê û spî dixwaze dîmenên din nîsan bide. Rêza ku ji her parçeyê Kurdistanê bi si’ran dest pê kir vêga bi kitêbek çîrokan didome: ,“Kirasê Teng!“ Lorîn S. Dogan ne tenê neynikê dide ber civakeke derengmayî, bi cesaret, pê li birîna ku bi salan e di mêjiyê me de cî girtiye, dike. (Tanitim Bülteninden)