Kendimin Fendi Kaderimi Yendi

“Var olabilme” kaygilarimdan olusan “yanlis inançlarim” gele­cek­te “hiç olmasini istemedigim olaylarin” karsima çikmasinda temel kaynak olusturmustu. “Tükendigimi” zannettigim bir günde, “Problemlerin dostundur senin, onlari sevgiyle kucakla!” diyen Manuela'nin bana sihirli bir degnekle dokunmasiyla içimdeki kahra­ma­nim Tatli Cadi'yi da aktive ederek, hayatimi istedigim gibi sil bastan revize edebildim. Endiselerim seneler öncesinde kaldi, artik hayati ve yasamima ait olan her seyi gerçek anlamda sevi­yorum, seneler önce gerçeklerle yüzlesmemek için sabahlari uyanmak istemeyen ben, simdi her sabah yeni bir günün getirdigi güzellikleri erken saatlerde karsiliyor, dünyayi cosku ve nese ile selamliyorum, kendi fendimle yendigim kaderime yumusak bir dille kafa tutuyorum: “SENDEN KORKMUYORUM!”