Kehanet Ölü Aşkın Çığlığı

Hayat, hürriyetin disinda, esaretlidir insan. Hürriyet, hayatin içinde, cesaretlidir insan. Ve hürriyete giden yoldan asla vazgeçmez insan! Çünkü hürriyeti hiç kimse kimseye hediye etmez ki güçlü ve cesaretliysen sen kendin alirsin özgürlügünü!
Gerçi bir sey olmak için hiçbir sey olmamak gerekiyordu! Ve bu yüzden insan, hiçbir sey olmamak için “Hayir!” dedi. Zaten insan “Hayir” diyebildigi vakit hürdür ki “Hayir” diyemeyen insan tutsaktir, esirdir ve esaret altinda prangalanmis ezik bir köledir. Iste bundan ötürü hürriyeti için “Hayir” dedi, insan!
Insanlar “Hayir” deyince Tanrilar da insani zapt etmek adina aski yaratti yeryüzünde. Ve askla beraber kehanetler dirildi. Zaten kehanetler, bir gecelik askin meyvesiyle dogar ve inançla yasarlardi.
Bundan ötürü Tanrilar, insani ömrün ölümsüzlük reçetesi olan askla dizginleyip semerini avuçlarina aldigini saniyorlardi ama yanildilar ve asi ruhlu insan, Tanrilarin yazgilarina baskaldirdi.
Bu yüzden insan yazgiya hükmeder, Tanrilar degil! Ne var ki bu baskaldirisla insan kaderin genlerini degistiremedi ve kendisini teselli etmek için Tanrilara dua etmeye basladi! Teselli bulunca da yazgiyi degistirenin yalnizca dua oldugunu anladi. Zaten yazgiyi degistiren sadece duadir ve dua, askin yolundan gitmektir. Bu yüzden dua, Tanrilari güçlendirir. Insanlarin ise sadakatlerini artirir.