TÜKENDİ
Gidiyorsun...
Geride her seyi biraktigini biliyorsun üstelik. Soframizdan bir tabagi kaldiriyorsun, ekmegin yarisi kuruyacak. Çayin tek sekerinin tadini çaliyorsun keyiflerimizden. Sonuna kadar okunmamis ve sevilmemis bir kitap gibi ahsap raflarin arasinda tozlanilmaya terk ediyorsun geçmisi. Yasanmis her seyimiz o kitabin arasindaki kurutulmus çiçege benzeyecek zamanla. Hayalini kurdugumuz çocuklari öldürüyorsun hiç dogmamalarini isteyerek.
“Çok sevdim” oluyor son sözlerin ben “her seye ragmen seviyorum seni” duymayi beklerken. Umudumu kesiyorsun en güçlü yerinden. Hiç olmamis gibi ilk kalkan otobüse binerek. Gönlümün bütün bavullarini gözlerime sererek. Artik daha fazla tutunmali kendime. Bir sarkinin fazla, bir kadehin az gelecegi yerde bitecek. Gün gelecek yine yine sevilecek...
Geride her seyi biraktigini biliyorsun üstelik. Soframizdan bir tabagi kaldiriyorsun, ekmegin yarisi kuruyacak. Çayin tek sekerinin tadini çaliyorsun keyiflerimizden. Sonuna kadar okunmamis ve sevilmemis bir kitap gibi ahsap raflarin arasinda tozlanilmaya terk ediyorsun geçmisi. Yasanmis her seyimiz o kitabin arasindaki kurutulmus çiçege benzeyecek zamanla. Hayalini kurdugumuz çocuklari öldürüyorsun hiç dogmamalarini isteyerek.
“Çok sevdim” oluyor son sözlerin ben “her seye ragmen seviyorum seni” duymayi beklerken. Umudumu kesiyorsun en güçlü yerinden. Hiç olmamis gibi ilk kalkan otobüse binerek. Gönlümün bütün bavullarini gözlerime sererek. Artik daha fazla tutunmali kendime. Bir sarkinin fazla, bir kadehin az gelecegi yerde bitecek. Gün gelecek yine yine sevilecek...