Kaş Kaş Üstüne Taş Taş Üstüne Kent Kültürü Üzerine Denemeler

Siz de zaman zaman ister misiniz çocuklugunuza dönmeyi? Ben isterim. Hem çocukluguma, hem çocuklugumun Izmir’ine. Izmir’de dogdum, Izmir’de büyüdüm. Eski Izmir’i avucumun içi gibi bilirim...Bu sokak, eskiden bu kadar sapa, bu kadar görünmez (ve kimsenin ilgisini çekmez), bu kadar alçakgönüllü ve kendine dönük bir sokak degildi... Kuslar ikindi vakitleri yagmurun degil, aksamin habercileridir. Genis açilmis kanatlariyla acele acele alçalip yine ayni telasla göge yükselirler... Evet, bir de bakarsiniz, bir mevsim (sirasinin gelmisligine göre) hayatimizdan çekip gider ve unutmazliklar gerilerde kalir... Eskiden bu kiyilar kendi baslarina idiler; gelensiz ve gidensiz...Geçmiste ne buluyoruz, bilmem. Oysa, eskiyi, artik yeni olmaktan çikip yeniligini çoktan yitirmis bir eskiyi düsünmek, insani yasadigi bugününden uzaklastirmaz bence.