Gece kadar karanlik, denizin dibi gibi sessiz… Beklemek, bosluga bakarak, ufuktan bir isik belirtisi umarak, sadece beklemek…Çaresiz bir sessizlikte belirsizligi kusmamaktir sabir. Oysa içi dolu doludur. Haykirmasi, "yeter ulan, artik isyaan!" diye yeri gögü inletmesi gerekirken, hayir diyor yüreginin sabir degirmeni. Kapilar kapalidir diyor, heba edemezsin yüreginin taskinligini faydasiz bir çigliga, yasak diyor… Bu ögütülen bir sizidir. Etinle, kemiginle, yasayan her bir hücrenle hissedecegin bir sizi… Dinmesi, sabrin vicdanina kalmis, yaman bir sizi…