TÜKENDİ
Agir, öfkeli adimlarin altinda ezilen kar sesiyle göç basladi. Köylerinden, her seylerinden yavasça uzaklasiyorlardi. Hiçbiri, dönüp geriye bakmak istemedi. Kursun yüklü bir keder vardi havada, yüreklere saplaniyordu. Tam gözden kaybolacaklarken dönüp son bir kez bakmaktan alamadilar kendilerini. O an bedenler çatlayacak gibiydi acidan. Yaslar, gözlerde daha fazla tutunamadi. Asmin ise dönüp bakamadi. Gökyüzünün maviligine bakarak döktü gözyaslarini...