TÜKENDİ
Sona’yi tanidigimda lise birinci sinif ögrencisiydi.Uzun örgülü saçlari vardi. Ela gözlerini kocaman açar merakla dersi dinlerdi.Edebiyat ögretmeni olmak istiyordu. Okullar açilinca bu çaliskan ögrencimi sinifta göremedim.Arastirdim, egitimini yarim birakmak zorunda kaldigini ögrendim.Yillar sonra ayrilmamacasina yollarimiz yeniden kesisti.Yaziyordu. Yüreginin içtenligi ile yarim kalan hayalini gerçeklestirmek için durmadan yaziyor damlalardan çaglayanlar olusturuyordu.Azmini küçük sevinçlerini kaybetmeyen Sona’ya diyorum ki iyi ki ögrencim olmusun, iyi ki seni tanimisim. Hayat okulunu ilmek ilmek dokuyan paylastikça mutlu olan Sona, yaz yazabildigince…Iyi ki varsin Çiçek Kiz!- Hatice Köksoy Akçam, Emekli Edebiyat Ögretmeni