TÜKENDİ
yine de uyaniyorher sabah sehirlerçünkü onlar hep birilerinin sevgilisidirlerparamparçayiz tek parça zirhimizdaölüm evrende ne kadarküçük bir detaysayasamak o kadarkoca bir yalan insanao asi devrimci kizvuruldu zamanin bilge kursunuylasimdi ellerim seni animsadigim gibipamuk pamuk çocuklarimaaynanda yüzün yoktaraginla açiyorum kalanimive artikkaranlikta yazabiliyorum anne!