Kara Şarkılar Ozanın Kendi Kanından

Kara Sarkilar, sindirilmeye çalisilan insanin, halk düsmani güçlere boyun egmeyen, sevdali, ezgili direnisidir.12 Eylül fasist darbesiyle sokakta kan durmus, ama derin bir içkanama baslamisti.Kanin söylentisi, kandan daha yapiskan, daha bulasicidir; ülke, cenaze töreninden sonra bosalmis meydan yeri gibiydi ve toplanmak için yeni sarkilara ihtiyaç vardi.Kara Sarkilar’ daki siirler devrimci bir yürekle, böyle bir iklimde yazildi.Dil ucuna sikça gelen “Kara”nin ve “Aci”nin derinligine, elbette isigin güvencesiyle inildi.Afsar Timuçin, 30 yil önce Yazko Somut ‘ta bunu “Kara Sarkilar’da ak siirler” diye tanimladi: “Hüseyin Haydar o güçlü halk anlatimina daha dolgun bir içerik getirmekte geç kalmadi.Belirledigi, gösterdigi yoldan ayrilmiyor, bu yolda biraz daha ilerleyerek daha açik, daha aydinlik, yerlere ulasiyor.Hepimizin amaçlamis da olsak, aramizdan pek azimizin bulabildigi o güçlü bilesimi, halk diliyle konusmak ve bilgece seyler söylemek ustaligini elde etmek yolunda, Nazim Hikmet’lerin, Lorca’ larin basariyla yürüdügü o yolda Hüseyin Haydar da eski bosluklarini hizla kapatarak ilerliyor.”Afsar Timuçin, Yazko Somut, 1983