TÜKENDİ
“Eger özgürlük olsaydim, yürüyüse çikardim. Her sabah nasirlanmis ellerinde bir köylünün. Ve hiç durmadan kosardim, kirli tulumunda bir isçinin. Ben özgürlük olsaydim, asik olurdum o kitaplara. Pesini birakmazdim bir sinemadaki sansürün. Tüm tabulari topragin altina süpürür, töreleri Mars’a firlatirdim. Özgürlük olsaydim eger; bir silgide saklanmaz, tükenmez kalemde dökülürdüm. Kararli bir sekilde duvarlarin arasindan çikar, yüksek tepelere tirmanir, tüm kir çiçeklerini senin için toplardim.“Nesrin Özyayci- (Önsöz’den) Son umudum uçurtma yaptim, yildizlara saldim bir gecenin alaca karanliginda, belki çikip gelirsin diye, eskisi gibi.Nesrin Özyayci- (Arka Kapak)