Her camin ardina ölüm yerlesti. Her kapi kösesi bir pusu, her kavsak bir katliam alani oldu. Bazen tek bir avludaki savunmayi kirmak için top getirildi. Milisler, partizanlar, keskin nisancilar düsman saflarini kirip geçirdiler, ama her defasinda düsman yeniden toparlandi. Geri çekilmek gerekiyordu. Yok olma sirasi gelip çattiginda, bir içgüdü agir baski altindaki kusatilanlari, eski isçi mahallesi Presnaya'ya dogru götürdü. Daha tutkallari kurumamis afislerin uyarisina kulak asmayan kadinlar, çocuklar ve yaslilar mahalleyi durmaksizin saglamlastiriyorlardi.Ama yanginlarin isigiyla aydinlanan gökyüzünün kana boyandigi bir zamanda baska ne yapilabilirdi ki ?(Tanitim Bülteninden)