“Içim aciyor!” diyorum,
“Geçer! Elbette geçer!” diyorsun.
“Ya hiç ummadigim yerden geçersen, yeniden sizlamaya baslarsa yüregim.” diyorum.
Susuyorsun!
…
Suskunlugun sesini geçecek, gözlerin asili kalacak tavana,
Küçücük, silik bir nokta gibi eriyip giderken umutlarin, yenilgiye tatmis cümleler daha hizli kosacak usunda.
Bilirsin, insani en çok içine attiklari yaralar.
…
Bazen yalnizlik insanin içine öylesine isler ki!
Hayal kurarken bile tek kisilik oldugunu fark edersin.
…
Dügümü içten atsan tene, distan atsan göze batarsin.
“Geçer! Elbette geçer!” diyorsun.
“Ya hiç ummadigim yerden geçersen, yeniden sizlamaya baslarsa yüregim.” diyorum.
Susuyorsun!
…
Suskunlugun sesini geçecek, gözlerin asili kalacak tavana,
Küçücük, silik bir nokta gibi eriyip giderken umutlarin, yenilgiye tatmis cümleler daha hizli kosacak usunda.
Bilirsin, insani en çok içine attiklari yaralar.
…
Bazen yalnizlik insanin içine öylesine isler ki!
Hayal kurarken bile tek kisilik oldugunu fark edersin.
…
Dügümü içten atsan tene, distan atsan göze batarsin.