TÜKENDİ
Tarimi ve endüstrisi olmayan Malezya Sng'oi Aborijinleri; derdin, tasanin olmadigi, bereketli yemyesil bir mekânda; arabalari, cep telefonlari, saatleri ve ajandalari olmadan yasarlar. Rekabet ve kusku nedir bilmezler. Bu yerli insânlar, bütün diger aborjin gruplari gibi canli veyâ cansiz, her seyin parçasi olduklari anlayisina sâhiptirler. Onlarin keskin ve esrârengiz sekilde duyumsadiklari enerjiler ve duygular bu anlayistan ileri gelir. Amaçlari, mekânlarini ve varliklarini bu anlayis ile doldurmaktir. Bu sâyede kazandiklari sezgileri günlük yasamlarinda karar alirken kullanabilirler. Psikolog Robert Wolff, dünyânin farkli köselerindeki aborjin halklari ile bir ömür geçirir, yillar boyu Malezya'daki Sng'oilar ile kalir. Sng'oilarin dilini ögrenir, yemeklerini paylasir, barinaklarinda uyur. En sonunda sessizlige saygi duyan, sifânin iyilestirici gücüne inanan ve hayâtlarini mutluluk ile dolduran bu insânlara âsik olur. Kaybolan bir insânligi anlatan toplanmis dökümanlardan ziyâde bu hikâyeler kendi varligimiza ve Sng'oilara ne kadar uzak bir yolda yürüdügümüzü göstermek için bir ayna görevi görür. Sonuç olarak onlar, dünyâsi parçalara ayrilmis bizleri, içimizdeki Sng'oi insânligini, güvenini ve bütün evren ile baglanti duygusunu yeniden kesfedelim diye bize yol gösterirler.