Joy Harjo Şiirinde Kültürel Nostalji

Joy Harjo (1951) 20. Yüzyilin ikinci yarisinda, müzik ve siiri bir arada sunus tarziyla adini duyurmus Yerli Amerikali bir sairdir. Çocukluk ve gençlik dönemini rezervasyon yerleskelerinde geçiren sair, Avrupali göçmen istilacilar tarafindan yok edilen özgün Kizilderili kültürüne duydugu özlemi/nostaljiyi siirlerinde dile getirir. Harjo'nun siirlerindeki nostalji kavrami, kendini ait hissettigi özgün yasam kültüründeki degerlerin Modern toplumlara kazandirilmasini hedefler. Çünkü sair, Beyaz Adam tarafindan programlanarak üretilen Modern kültürün bireyleri ayristirdigina, yabancilastirdigina ve ötekilestirdigine inanir. Joy Harjo'nun yeniden insa etme amacini güden (restorative) nostalji kavrami bu eserin ana temasini teskil etmektedir. Eser, neyin nasil kaybedildigine açiklik getiren tarihi arka planla baslamaktadir. Takip eden bölümde, Kizilderili sözlü edebiyatindan yazili edebiyat dönemine geçis ve bunu temsil eden Yerli Amerikali yazar ve sairler tanitilmistir. Sonraki bölümde, Joy Harjo'nun özyasami ve hayata bakisi incelenmistir. Sairin restoratif nostaljiyle Modern kültüre kazandirmak istedigi degerler siir örnekleriyle ayri bir bölümde mercek altina alinmistir. Sonuç bölümünde ise, nostaljinin Yerli Amerikalilar için ne anlama geldigi tartisilmis, elde edilen sonuçlar okuyucuyla paylasilmistir.