İttihat Terakki Ve Rumlar 1908 1914

“II. Mesrutiyet” dönemi, Osmanli Imparatorlugu halklarinin parlamenter yönetim altinda sorunlarina çare bulma girisimlerine sahne olmustur. Dönemin en önemli siyasal aktörü olan Ittihat ve Terakki Cemiyeti, bir yandan mesrutiyet yönetiminin temellerini saglamlastirmaya çalismis, bir yandan da “ittihad-i anasir” politikasi adi altinda “Osmanlilik” üst kimligini ön plana çikararak imparatorluktaki unsurlarin bagliliklarini güçlendirmeyi hedeflemistir. Ittihatçilarin bu politikasina karsi en sert muhalefeti ise Rum cemaati yürüttü. Bu kitapta, II. Mesrutiyet’in baslangicindan Birinci Dünya Savasi’na kadar olan süreçte, Ittihatçilarin Rum toplumuna yönelik politikalari ve Rum cemaatinin yapilan yeniliklere karsi gösterdigi tepki incelenirken, Yunanistan’in Osmanli Rumlari üzerindeki e tkisi ortaya konulmakta ve Birinci Dünya Savasi öncesi iki ülke arasinda yarida kalan nüfus mübadelesi projesi kapsamli bir sekilde ele alinmaktadir. Dönemin kaynaklarini esas alarak olusturulmus olan bu kitap, son derece basarili bir bilimsel tarihçilik örnegi olarak hem hareketli, hem de dramatik bir sürecin panoramasini okuyucuya sunmaktadir.