TÜKENDİ
Bu kitabi sadece okuyucularim için yazmadim. Simdi aramizda olmayan insanlar, benden önce yazmis olanlar, duvarlar ve taslar, kentin katmanlarina kazinmis hatiralar için yazdim. Ve bu kitap, tüm Istanbul yazarlari ve yarinin Istanbul âsiklari için yazildi. O zaman kitabimin özelligi ne? Tümüyle öznel olmasi.Bakislarini kitap sayfalarinin arasindan kaldirip, uzun zamandir düsünü kurdugu, hayranlik duydugu bu masalsi kentin üzerine çeviren, kentin bölgelerini ve kisilerini arastirmaya koyulan bir edebiyat tutkununun aklinin süzgecinden geçenlerdir bunlar. Dogdugu topraktan kopan, baska bir yere kök salmaya çalisan, sahiplendigi bu yeni ülkenin kimi zaman dilini, kimi zaman geleneklerini ögrenmekte zorlanan bir yabancinin, bildiginden degisik, baska bir kültür içinde yasayan, evlenen, çocuklarini yetistiren, kendi kimligini koruyarak, bu farkliliktan zenginlesmeye çalisan bir kadinin hikâyeleridir bunlar.Bir gün bir kent kesfettim, ona hayran oldum, beni büyüledi, bazense aci verdi.Tüm kültürlerle yogrulmus, farkli insanlarin mozaiginden olusmus, sular içinde yüzen bu büyük kent ile derin duyarliligim arasinda kusursuz bir iletisim kuruldu. Yazar olarak bana esin veren bu kent oldu. Onu “benim” kentim gibi hissediyorum.Bu kitap benim saskinliklarimin, kuskularimin ve mutluluklarimin meyvesi. Kendini “Istanbullu” sayan Gisèle’in Istanbul’unun aynasi.