“Elementtim öldüm, bir bitki oldum; bitkiydim öldüm, bir hayvan oldum, hayvanken öldüm, bir insan oldum”
Ve ruh, yedi kat yukari göklerdeki tahtini birakir da asagilara, hem de ta asagilara inmeye gönüllü olur.
“Israfil’in Aynasi” ruhun ezelde baslamis olan serüveninin hikayesidir.
Ruh halden hale geçer, insan kisvesine bürünür ve Ask’i aramaya baslar. Yüce Yaratici bir nefes üfler, bir su damlasi akar ve okyanuslara karisir. Bir kus kanat çirpar ve dünyada yasam baslar. Rüzgar, bulutu sürükler ve bulut gök kusaginin içinden geçer. Kirmizi bir damla düser gökten, kan olup bedene girer.
Israfil borusunu çalar ve tüm insanlar uyanirlar.
Israfil'in Aynasi, hayatta egilip bükülmeden, 'elif' gibi dosdogru olmanin romanidir.