İslam'da Kadına Yönelik Ayrımclık Yasağı

Islam hukukunda insan haklan adalet prensibinden hareketle ele alinmistir. Adalet, esitligi göz önünde bulundurdugu kadar, farkliligi da göz önünde bulundurmak zorundadir. Kadin ve erkegin mutlak esitligi fikri, diger deyimle kadinin erkek olma arzusu, onu insanî boyutlarindan koparip kötürümlestirecektir. Zorunlu esitlik alanlarinin disinda kadin ve erkegin birbirini tamamlayiciligi fikrinin esas alinmasi gerekir. Kabul etmek gerekir ki, kadinlar fiziki ve psikolojik olarak farkli yaratilmislardir. Fakat bu farklilik, noksanlik veya fazlaliga degil, görev farkliligina dönük isaretler olarak anlasilmalidir. Aslinda, farkli sorunlarin, niteliklerinin dogasi geregi farkli sekilde çözümlenmesi gerekeceginden bazen farkli uygulamalar ayrimcilik degil, tam tersine adalete uygun sonuçlar da verebilir. Bu nedenle önemli olan, somut bir olayda farkli uygulamayi hakli gösterecek objektif sebepler bulunup bulunmadiginin belirlenmesidir. Islam hukukunda, kadin ve erkege dönük bazi farkli hükümler, farkliligi hakli kilacak adil ve objektif gerekçelere dayanmaktadir. Bu sebeple bu farkliliklar hakiki anlamda, ayrimcilik sayilamazlar.