TÜKENDİ
“… Koluma giren birkaç görevli ile birlikte disari çiktigimizda yüzüme vuran temiz ve taze havanin yasamsal dokunusuyla kendime geliyordum. Disari çikisimizda gözlerimi baglama geregi duymamislardi. Kendilerinden bu kadar emin olmalari beni daha da korkutmustu. Hava açik ve temizdi. Gökyüzünde ay, bütün olanlardan sonra dünyadan ve bu sehirden utaniyormusçasina yildizlarin arkasina saklanmaya çalisiyordu. O aksam bunu gözlerimle görmüstüm.Ama sadece ben gördüm,siz uyuyordunuz…”