Simdi geldikleri yolun ters yanina dogru gidiyorlardi. Çamasir asili avlunun önünden bir kere daha geçtiler. Gömlek simdi yalniz bir kolundan asili duruyordu. Siddetli bir gürültü çikarmakta olan agaç yiginini buldular; orada.Rüzgar daha siddetli esiyordu. Yol karlar altinda kaybolmustu. Efendi ister istemez gözlerim kirpiyor, etraftakileri seçebilmek için saga sola egiliyordu.Böylece on dakika kadar ilerlemislerdi ki, önlerinde birden rüzgarlarin yigdigi kar yiginlari arasinda ilerleyen kara bir küme gördüler.Toru onlara yetisti ve ayagini öndeki kizagin kasasina vurdu. Kizakta olanlar haykirdilar:"Yaklasin ve öne geçin!..."