TÜKENDİ
...Bu üç ay boyunca durumuma üzülen çalisanlarim en akla gelmeyecek tavsiyelerde bulunuyor, hepsi hastaligima baska bir tani koyuyordu. Soförüm küçük muskalar yerlestirmisti apartmanin girisinden terasa kadar. Sujata degisik okunmus tütsüler getirerek beni hasta eden “kötü ruhlari“ kovmaya çalisiyordu her gün. Tütsülerden nefret ederken alisip sevmeye baslamaktan korkuyordum! Bahçivanim ise tapinagindan kumkum (tapinaklarda dua ettikten sonra alina sürülen okunmus koyu kirmizi karisim) getirmisti alnima sürmek için. “Madam bunu sürecek ve görecek. Yarin hiçbir seyi kalmayacak! Bu çikinca bir daha sürecek!“ “Yes Madam?“ “Yes Madam!“ “Tike?“ (tamam mi?) “Tike!“ Bu arada konu komsu ve tüm civar çalisanlari durumumu ögrenmis ve herkes bana selamlarini gönderiyormus. Kimisi içime seytan kaçtigini kimisi de büyücüye gitmem gerektigini düsünüyormus... (Tanitim Bülteninden)