TÜKENDİ
Kaç kisiyi yolcu ettim kalbimden kaç kisiyi ugurladim ruhumun bir kösesinden gözyaslariyla. O kadar çok ki ben bile hatirlamiyorum artik sayisini ama insan buna da alisiyormus zamani gelince. Bagisiklik kazaniyormus. Belli bir zaman sonra can acitmiyormus o gidisler. O kadar çok giden olunca ögreniyormus insan daha az aciyla yolcu etmeyi. Belki tekrar geri gelir, “nasilsa döner” demekle avunuyormussun, sonra o avunmalarin da gelip geçici oldugunu ögrenmek zorunda kaliyormussun. Insanin seferleri, insan seferi hiç bitmiyormus. Ögrendim ki gerçekten giden geri gelmiyormus...