İmparatorluğun Son Nefesi Ulu Hakan Sultan Abdülhamid Han

Osmanli Imparatorlugunun 36. padisahi arasinda belki de en büyük haksizliga maruz kalan padisahlarindan birisidir, II. Abdülhamid Han.Kendisinden önceki devirlerin agir yükünü omuzlarinda tasiyan, en güvenebilecegi adamlarin ihanetine ugrayan ve dagilmak üzere olan içi disi düsman dolu bir imparatorlugu 33 yil sirf zekâ ve hamiyeti ile ayakta tutan bu büyük padisahi katil, kanli, kizil sultan, cahil ve korkak olarak tanitilmis, daima aleyhinde isleyen bu propagandanin tesiriyle de böyle taninmis talihsiz bir insandir. Bu düsmanligi körpe beyinlere ilk asilayanlar Ittihatçilar, yani hürriyet kahramanlari (!) yani Sultan Abdülhamid’in 33 yil ayakta tuttugu imparatorlugu 10 yilda dagittiktan sonra memleketten kaçan kisilerdi.Peygambere asik bir sultanin santim santim isleyerek mesafe aldigi Hicaz Demiryolunun, Osmanli cografyasina yaptigi eserlerin ve büyük bir hayat mücadelesinin adiydi Sultan Abdülhamid.O imparatorlugun Son nefesiydi. O Kalabaliklar içerisinde yalniz kalmis birisiydi.Akil dairesinden bütün olaylari süzen ve akillara durgunluk verecek sekilde dâhiyane çözümler bulun isimdi. Tahttan indirildiginde söyledigi su cümle çok manidardi."Otuz üç sene millet ve devletim için memleketimin selameti için çalistim. elimden geldigi kadar hizmet ettim. Hakimim Allah ve beni muhakeme edecek Resulullah'dir.O Osmanlinin 33 padisahi bizim ise ULU HAKAN'imizdi.