TÜKENDİ
Öyle çok sey vardi ki sana anlatmak isteyip de anlatamadigim...Öyle çok gözyasi döktüm ki bir damlasini bile görmedigin...Öyle çok dualar ettim ki sana, hiç duymadigin...Öyle çok istedim ki seni yanimda, hiç bilmedigin...Yüzüne söylemedim, söyleyemedim, söyleyemezdim içimdeki “ask” denilen “volkani.”Çünkü bu ask bana yasakti.Yasakti bu ask bana, sen bana yasaktin...Çünkü evliydim…Çünkü evliydin…Çünkü çok geç kalmistik bu aska…Allah “haram” kilmisken seni bana, ben nasil, ben nasil “helalim” derdim sana?Söyle...Ben hasretken ellerine, sen ellere yar olmustun, bana el...Âsik olmak günah degildi. Asil günah olan, taskinlik yapmakti. Bu yüzden yuva yikmakti. Ask insanin elinde degildi ki!Ama nefse uymamak elindeydi insanin...Ben seni planlayip sevmedim...Ayarlayip sevmedim...Arayip sevmedim...Ask aklimin ucundan bile geçmezdi ki...