Allah, yarattiklarini besleyip büyütür. Oluslarini vahyederek onlara yardim eder. Sonunda herseyi insanin hizmetine verir. Kesfetmesini ister. Insanin dogayi kesfetme çabasi, bir anlamda yaraticisinin konusmasina muhatap kilinisidir. Bu, Allah’in insana bir lutfudur. Ancak bu lütuf, seytanin tehdidine maruzdur. Çünkü insan kötülüklerin cazibesine kapilarak Adâletten sapabilir. Bu nedenle Allah, ayrica insanlar arasindan seçtigi Elçilere Vayhederek, onlara üçüncü bir yardimda bulunur. Bu durum Hz. Muhammed’e kadar devam etmis, O’na indirilen mesaj korunabilir hâle geldikten sonra, Elçiye Vahiy dönemi son bulmustur. (Arka Kapak)