TÜKENDİ
Aralik'ti! zemheriydi. Kar tanelerine kan bulasmisti. Kandi, zulümdü, ölümdü payimiza düsen. Diri diri yakilsak da, çignense de postallar altinda bedenlerimiz; inadina sarildik düslerimize.Gelincik kizili düslerimiz bir bahar dali olup isitti içimizi. Çalamadilar gelecek düsümüzü. Baharin cemresi oldukça içimizde, umut bir erik agacinin dalinda filizlenen çiçekler gibi gülümser hayata...Baharin direngen çagrisiyla, kanat çirpiyoruz Öz-gür-lü-ge! Kanat çirptikça çogaliyoruz. Çogaldikça umudun sesi, dört mevsim bahar güzelliginde...Çogalmali sesler! Kum taneleri gibi... Nar taneleri gibi.. Kar taneleri gibi.. Hani kar taneleri birbirine kenetlenir ya! Hani her kar tanesinin bir digerine yapismasi gibi... Sonra kar tanelerinin birbirini özümsemesi gibi...Kum tanesi.. Nar tanesi.. Kar tanesi... Sonra karismak birbirine... Bu kucaklasma da yeni zamanlar yaratmak. Yaratilan yeni zamanlarda bilinci yükseltmek. daha ileri, hep ayni ileriye kosmali adimlarin... Baharin çagrisina kulak vermek sonra.. Hani baharda cemre düser topraga, suya ve havaya. Hani bahar da filizlenir ya çiçekler. Doga tüm güzelligini kusanir. Iste öyle cemre düssün tüm gönüllere! Içimizdeki baharin cemresi...