TÜKENDİ
Dizeler kanatlandi içimden, kuslarin özgürlügünden bir pay alip siirler yazildi ve Cümlelerin gökyüzünde uçtular. O vakit Hisler vuruldu, kuslarin kanadina takilmis bir ben uyandi... içimdeki kuslari vurdular çocuk da degilim artik! eteklerimde takili kaldi uçurtmalar çocuklugum agladi ardimdan ben aglamadim ellerimden uçtu gitti gökyüzü ne artik ruhumda gökkusagi tenimde kurumus gül kokusu çocuk da degilim artik! oysa biraz daha kalsam seninle – büyüyecektim kuslar uzak kalmisligim kimse yakinim olamadi daha benim.