TÜKENDİ
Yillar önce oturdugum mahallede bir komsu kadina: “Öykü yaziyorum” demistim, “Öykü de neci?” diye sormustu. “Hikâye” demistim, anlamisti. Iste, Kenan Can Yoldaslar o insanlarin hikâyelerini yaziyor. Kendi hayatindan ve tanik oldugu hayatlardan süzdükleri, bir hikâye ve ‘temasa’ karnavalina; Çukurova’nin dili, rengi, kokusu, o saf ve sicak yürekli insanlari birer Çukurova türküsüne dönüsüyor. Hikâye kahramanlarinin yasadiklari insanlik halleri, yüregimizde buruk bir tat birakiyor. Bu ilk hikâye kitabiyla hikâye dünyasina merhaba diyen Çukurovali bu genç yazara ben de, “Merhaba hemserim, aramiza hos geldin” diyorum. Zafer Doruk Yasamda, yazinsal yapitlarin, edebiyatin “Toplumsal Önemi” konusunda; Çömelip, yüzünü avuçlarinin arasina almayanlardan Kenan Can… Siirlerinde ve Öykülerinde “Hangi Mesele” olursa olsun! sonuçlarina baktigimizda, Insan Sevgisinin yani sira; Bakilmasi gereken yerin yine “Insan” olmasi gerektigini görüyoruz… Mazlum Çimen