TÜKENDİ
Ayrilik düser bazen yolumuzun üzerine... "Kimin Bu?" der, hemen aliriz yerden. Hâlbuki almasak, tutmasak, sahibi için saklamasak bize yapisacak, bizi kovalayacak degildir. Pesimize düsecek degildir. Zira o bize âsik degildir. Lakin insan, bir yönüyle hep gitmeye müpteladir. Gelip ayrilik onu bulmasa da o gider, mutluluk sarayinin kapilarini kirar, ayriligi bulur.Bu roman saniyorum biraz da bunun öyküsü. Yani bile bile yasanan, aranilan, arzulanan, ayriliklarin öyküsü.Hüsnün degil, hüznün öyküsü...