Homo Juridicus Hukukun Antropolojik ışlevi üzerine Bir Deneme

Insanlarin bir arada yasamasinin ancak genis tabanli ve kalici bir uzlasmayla mümkün olabilmesi, insanlarin adalete duyduklari bagliligin antropolojik bir veri olmasi sonucunu dogurur. Bunu taraf olan herkesi baglayan bir yasa araciligiyla yapmaksa dogmatik bir Bati gelenegi olarak bilinir. Bu arada, kurucu inançlarimizin yazili oldugu metin olarak bilinen hukuk, ne Tanri tarafindan açinlanan bir hakikat ne de bilim tarafindan kesfedilen bir olgu sayilmaktadir. Tüm bu öncülleri çikis noktasi olarak alan Supiot, hukuku farkli ve degisen amaçlara hizmet eden bir dizge olarak degerlendiriyor. Dünyaya onu asan ve onu zorunlu kilan bir anlam dayatan hukuk dilini sadece teknik bir kavram gibi degil, günlük yasamdaki fiili özellikleriyle yeniden okunmasinin mümkün kilindigi bir kavramlar bileskesi olarak inceliyor.