Dogup büyüdügüm köyde, rahmetli dedemin bostaninda büyüklerimiz enva-i çesit sebzenin yaninda zerzevatin ana rüknü olan hiyar için mutlaka bir hiyarlik kismi ayirir, tarlanin o bölümüne hiyar ekerlerdi….O zamanlar Anadolu’muzun her yerinde “Su sazima bir düzen ver” türküsü çalinirdi.
Hem karnim doysun hem de hiyarim tam olsun! Karnini doyurmak ve bu sü?i arzunu yerine getirmek için pek tabiidir ki hiyarini yemek mecburiyetindesin. Buna fiziki mecburiyetin vardir. Oturup karnim doydu diye sükretmek gerekirken “Eyvah neden hiyarim eksildi, kirildi veya bitti diye agit yakmanin hiçbir anlami ve geçerliligi söz konusu degildir.