TÜKENDİ
Oturup gün boyu seni düsündüm. Çok sikildim, bunaldim, besinci kattan asagi baktim sik sik, kendimi düserken hayal ettim. Düsmekten çok uçmakti belki, bilmiyorum. Ama gün boyunca ölemedigim kesindi. O kadar sikildim ki bir ara, depodaki alet çantasini aldim, uzun zamandir tamir edilmeyi bekleyen birkaç sey vardi sagda solda bekleyen; okumayi bilmeyen bir okuma lambasi, kendini bile isitamayan su isiticisi, fil hafizali bir zaman makinasi, kanser olmaktan korkan bir kül tablasi, hep baskalarini göstermekten yorulmus bir ayna, birkaç yel degirmeni, bugulanmayi unutmus birkaç bardak… Tüm bunlarin ortasinda, bu esyalar dünyasinda bugün, ölü bir baykusla oturup raki içtik... O susuyor ben dinliyordum, ben anlatiyordum o dinliyordu, kafamiz dumanliydi, hayal meyal hatirliyorum; ara ara gelip fotografimizi çekiyordun sen. Agliyorduk. Gülmekten agliyorduk.