Hint Dini Düşüncesinde İnsanın Özgürlük Arayışı

Hint'te insan, yaptigi eylemlerin sonucu olarak (karma) sonsuz kez bu dünyaya gidip-gelmek (samsara=genedogum döngüsü) zorundadir. Bu yüzden de bir anlamda, yaptigi amellerin bir kölesidir. Bu gidis gelislerin belirleyicisi olan karma yasasi, ezeli olsa da ondan ve onun yol açtigi kölelikten kurtulmak/özgürlüge kavusmak mümkündür. Bu kurtulus/özgürlesme bütün varliklarin nihai hedefidir; bu yüzden de en yüce mutluluk (moksa) olarak isimlendirilir. Dini amellerden, bilgiye (metafizik) hatta mantiga varincaya kadar her türlü bedeni ve zihni faaliyet, karma-samsara çemberinin kölesi olan insani buradan kurtarma ve ruhunu nihai olarak özgür kilma hedefini gerçeklestirmeye yöneliktir. Bu açidan bütün faaliyetler, kurtarici bir özellige sahip olduklari gibi, onlarin degeri de söz konusu hedefi gerçeklestirmeye yönelik yaptiklari katkiyla ölçülür.