Hayat Bana 10 Üzerinden Yuh Verdi

Hayatin getirdikleri biraz aciz birakip gidendi.
Biraz ayiptan bilindi, biraz günah ve biraz söndürdü isiklari...
Sanmalari huy edindigim bir dönemdi.
Sanma kilamadigim, sakaklarindan ter akitan bir yüz, bir adam, fermuarini çekip ansizin gitti.
Sonra hayat, genç kizligimin mutluluklarini isporta mali, acilarini ise markadan belledi!
Hayat hiç gecikmedi...
Artik gerçekler boyut degistirmisti. Daginik bindigim her taksi, saçlarimla ayni renkti.
Kalemimin mürekkebi akinca, yüzüm silinir, ancak o zaman yüzüm temizlenirdi. Uzadi tüm hikayem. Çocukluklarim bile bariz basitlesti! Bilmiyordum saklambaci bir gün, körebe gibi oynayacagimi..
Kisaca, irzina geçilmis bir yazi denemesi, daginik psikolojimin hüzünlerine yaslandi...
Bu irza geçis dönemi korkularimi azdirdi, duvara tirmandirdi...