Bedis sultan artik ne hünkar esiydi, ne de iki disli bir nineyken güzeller güzeli olan bir sultan. O günler artik ne kadar gerilerdeydi. O sihirli güzelligine azicik gölge düsmüstü. Göz uçlarinda birkaç çizgi, saçlarinda bir iki gümüs tel belirmisti; ama ihtiyarlamamisti. Yasadigi uzun ömür süresince geçirdigi günlerdeki serüvenleri düsünürken olanlari hala akli almiyordu...(Kitabin Içinden)